Şeb-i Yelda

Iklim iklim dökülen yapraklara, dalında kırılan güllere söz olupda yüreğe dokunan kalplere inceden niyazim var,  bu çeşm-i siyaha bürünmüş halimde şebiyelda kadar hasretligim , dargin bulutlara inat yağmurların kokusunu içine çekesim var, şimdi göğe dizilmiş yıldızlar gibi seyrimdeyim can ilinde ten yarasi korkular bitti.Basliyor huzur ansızın ve tarifsiz umut diyelim biz buna tohum tohum filizlensin boylansin içimde , kendi kendime tebessumlerim ardında hüznüm her zamanki yerinde kalsın kimseye ait değilim nede olsa kimsede değilim.Hic derler ya belkide öyleyim ama şu varki ben böyle kendi rengimdeyim bırak ak biraz gri ama simsiyah örtüler altında saklı değilim , içim neyse dışımda o yolum neyse yolcuda benim..

Yorumlarınızı Esirgemeyin